Mutlu Olabilme Becerisi

Hayatı güzel kılmanın formülü belli; mutlu olmak...

Mutlu değilsek eğer hayat, zor ve yaşanması çileli bir süreç halini alıyor.

O halde ne yapıp edip mutlu kılmalıyız kendimizi... Ancak ne var ki, kendimizi mutlu kılmayı beceremediğimiz de çok açık bir gerçek… Çünkü mutlu olma becerisi bir anlamda “mutlu olma sanatı”na dönüştü… Ve bu sanat çoğu insanın becerebileceği bir şey olmaktan çıktı..

Dışarıdan dayatılan mutlu olma koşulları ya da belli normlara oturtulmuş bulunan mutlu olma meselesi, çoğu insan için ulaşılması zor bir yaşama biçimi halini almış durumda.

Oysa insanın kendini mutlu kılma duygusu ve davranışı hiç de bu kadar zor bir şey olmamalıydı. Eğer insan mutlu olmayı çok başarılı olmakta aramaya karşı direnebilseydi, ya da mutluluğu çok zengin olmayı düşlemek demek olmadığını anlasaydı şan, şöhret, güç, sahibi olmanın ise mutluluğu getirmeyeceğini bilebilseydi eğer insan.... bu kadar mutsuz olmayacaktı kuşkusuz. 

Bu “mutlu olabilme” öyle bir şey ki; başkalarının ve sistemin empoze ettiği ve hatta dayattığı değerlere ulaşmaya çalışmakla ilgili olmadığı gibi, salt kendin için bir şeylerin peşinde olmak da değil...

Bu galiba kendin ve sevdiklerin dışında da, birileri ya da bir şeyler için bir şeyler gerçekleştirebilme becerisi...Yani öncelikle ve özellikle toplumcu olabilme pratiği denen o duyguyu yakalayabilmiş olma erdemliliği...