Mutlu Olabilme Becerisi
Hayatı
güzel kılmanın formülü belli; mutlu olmak...
Mutlu
değilsek eğer hayat, zor ve yaşanması çileli bir süreç halini alıyor.
O
halde ne yapıp edip mutlu kılmalıyız kendimizi... Ancak ne var ki, kendimizi
mutlu kılmayı beceremediğimiz de çok açık bir gerçek… Çünkü mutlu olma becerisi
bir anlamda “mutlu olma sanatı”na dönüştü… Ve bu sanat çoğu insanın becerebileceği bir şey olmaktan çıktı..
Dışarıdan
dayatılan mutlu olma koşulları ya da belli normlara oturtulmuş bulunan mutlu olma meselesi, çoğu
insan için ulaşılması zor bir yaşama biçimi halini almış durumda.
Oysa insanın kendini mutlu kılma duygusu ve davranışı hiç
de bu kadar zor bir şey olmamalıydı. Eğer insan mutlu olmayı çok başarılı olmakta aramaya karşı direnebilseydi, ya da mutluluğu çok zengin olmayı düşlemek demek olmadığını anlasaydı şan, şöhret, güç, sahibi olmanın ise mutluluğu getirmeyeceğini bilebilseydi eğer insan.... bu kadar mutsuz olmayacaktı kuşkusuz.
Bu “mutlu olabilme” öyle bir şey ki; başkalarının ve sistemin empoze ettiği ve hatta dayattığı değerlere ulaşmaya çalışmakla ilgili olmadığı gibi, salt kendin için bir şeylerin peşinde olmak da değil...
Bu “mutlu olabilme” öyle bir şey ki; başkalarının ve sistemin empoze ettiği ve hatta dayattığı değerlere ulaşmaya çalışmakla ilgili olmadığı gibi, salt kendin için bir şeylerin peşinde olmak da değil...
Bu galiba kendin ve sevdiklerin dışında da, birileri ya da bir şeyler
için bir şeyler gerçekleştirebilme becerisi...Yani öncelikle ve özellikle toplumcu
olabilme pratiği denen o duyguyu yakalayabilmiş olma erdemliliği...
Etiketler: Mutlu
Toplumcu Öğretim / İsmail Topkaya tarafından gönderildi @ Aralık 03, 2012
0 Yorum
