ÇANAKKALE SAVAŞLARI BİR TRAJEDİDİR.

 Neden mi?

Savaştan hemen sonraki yıllarda boğazdan geçirmediğin o gemiler ellerini kollarını sallayarak İstanbul'a geçip gittikleri için trajedidir.

Neden mi?

İttifak ve itilaf devletlerinin paylaşım savaşlarının elde edilmesi gereken bir lokması haline gelmiş olduğun için trajedidir.

Neden mi?

En kötüsü de istekli ya da isteksiz cepheye sürdüğün ve neredeyse hepsinin de öldüğü bunca insan üzerinden nemalanmayı ve varlığını daha da güçlendirmeyi düşünebildiğin için trajedidir.

Neden mi?

Milliyetçi damardan girip kahramanlıklar üzerinden, Dinci damardan girip kutsiyet üzerinden yürüdüğün için trajedidir.

Neden mi?

Savaşı sadece Osmanlı başarısı diye tanımladığın, üstelik “yedi düvele karşı” sözleriyle bir anlam yükleyip söz konusu savaşa, sözüm ona sömürgecilik ve paylaşımcılık karşıtı bir misyon yüklediğin için trajedidir.

Neden mi?

“Benim savaşım daha iyi ve güzel, sizin savaşınız değil”  der gibi bu ülkenin biricik anti-emperyalist savaşı olan Kurtuluş Savaşını görmezden geldiğin ve Çanakkale savaşı ile Kurtuluş savaşını ilişkilendiremediğin için trajedidir.

Ve Neden mi?

Her şeyden önce savaşın kendisi bir trajedidir de ondan.

Gelibolu yarım adasının Egeye kısrak başı gibi uzanan kara parçası, ders alınası, insanın tüylerini diken, diken edesi yurtseverliklerin, inançlılıkların, anlatılamaz zorlukların ve dönüşü olmayan can pazarlarının yaşandığı bir yerdir. Bunu anlamamak ve kabul etmemek için ya deli olmak ya da kötü olmak gerekir. Ama tüm bunlar "bu savaş niçin oldu? Peki bu insanlar neden öldü"? Sorusuna engel değildir ve olmamalıdır.

Çanakkale savaşlarını milli ya da dini olgular üzerinden okuyup "destansı" sonuçlar çıkarmak demek bu savaşın aynı zamanda bir trajedi olduğunu anlamamak demektir. Bu orada ölenlere yapılacak en büyük haksızlıktır.

Çanakkale savaşları ile ilgili son on yıldır ve özellikle 100.yıl törenlerinde yaşananlar biraz da böyle okunmalıdır.