MUTLULUK BENCİL OLMAZ

Başkalarını mutsuz kılan insanlar kendileri de mutsuz insanlardır.

Mutlu etmeye eğilimli insanlar ise ya mutlu insanlardır ya da mutlu olmaya eğilimli insanlardır.
Bu bir "kalıp yargı" ya da aforizma değil, gerçeğin bizzat ta kendisidir. Kendimize dönüp baktığımızda göreceğimiz şeylerden birisi de budur.

O halde mutlu kılmaya yönelik emeği işe koşmayı mutlu olmanın nedenselliği ve amacı olarak da görmemizde yarar var.

"Kimi insanlar mutlu olmayı hiç hak etmiyor" meselesi ise başka bir şeydir.
O bambaşka bir konudur. Mutlu olmak bir haktır. Bu çok ama çok önemli bir yaşam ilkesidir.

Kendimizi mutlu kılmak, SANILDIĞI GİBİ BİREYİN SADECE KENDİSİ İÇİN BİR ŞEYLER YAPMASI VE KAZANMASI değildir.

Kendimizi mutlu kılmak, KENDİMİZ DIŞINDAKİLERE KAYITSIZ KALARAK elde edilecek bir his olamaz. Yanıbaşımızdaki eş dost akraba ve hayvanlar ve doğanın varlığına saygı ve onlar için yarar sağlamaktan elde edilecek bir mutluluk asla "bencil mutluluk" olmayacaktır.

Endüstriyel toplumun tüketim canavarları olan biz insanların mutluluğu sadece özel mülkiyet tutkusu ve iktidar sahibi olmaktan geçmemeli. Çünkü çok daha farklısını yapabilecek ve bu yaptıklarımızla mutlu olabilecek bir türden ve mutasyondan geliyoruz.

Hem herkes de bilir ve hisseder ki; Mutluluk asla tek kişilik değildir.