SEÇİMLER BİZİ FAZLA UMUTLANDIRMAMALI.

İKTİDARLAR DEĞİŞİR AMA BAZI ŞEYLER DEĞİŞMEZ. 

OYSA ASIL OLAN BAZI ŞEYLERİN DEĞİŞMESİDİR.

BUNUN İÇİN DEVRİMCİ İKTİDARLAR GEREKİR.

YA DA İKTİDARLARIN DEVRİMİ.

Neden mi? Alın size en basitinden bir kaç neden;

Örneğin bankalar....
Hükumetler değişse bile değişmeyecek bir politikaları vardır. Çalışan sınıfların para politikalarına yön verecek olması asla mümkün olamayacaktır.

Örneğin enerji politikaları..
Santraller, HES'ler, doğalgaz, petrol ve diğer tüm enerji politikalarının biçimlenmesinde alt ve orta sınıf insanlarının yönlendirme etkisi olmayacak ve olamayacaktır.
Keza emek-sermaye ilişkisindeki çelişkide emek esas rol üstlenemeyecektir.

Yine dış politikada uluslararası sömürgeci güçlerin çizdiği yön kolaylıkla değişmeyecek ve değiştirilemeyecektir.

Kamusal kaynakların kullanımı, kamunun denetiminde ve kullanımında olmayacak olamayacaktır.

Tüm bunlar ters yüz değil, alt üst olmadan çok şey değişmez.
Haziran seçimleri tıpkı öncelleri olan çoğu seçim gibi bir altüst oluş seçimleri değildir.
Lakin küçük de kabul etmek gerekir ki bazı kazanımlar elde edilebilecek durumlar ortaya çıkarabilir.
Bu da yarına biraz daha umutla bakmayı arttırabilir.

Ya da tam tersi
Çelikleşmeyi azaltır. Mücadeleyi zayıflatır. Nereden ve nasıl bakıldığı ile ilgili bir durumdur bu.

Ne düşünürsek düşünelim.
Çoğu zaman ne yapalım? Sorusu, ne yapmayalım? Sorusu ile, bazen de ne yapmayalım? Sorusu ne yapalım? Sorusu ile aynı anlama gelebilir.
Bu bir çelişki değil. Diyalektikte çelişki yoktur. Çelişki insandadır.