DOĞA VE İNSAN ÜZERİNE 6

KURTULUŞ; DOĞADIR, BÜTÜNÜN ANLAMLI BİR PARÇASI OLABİLMEKTİR.

İNSANOĞLUNUN DOĞAYI BOZMADAN, DOĞA İLE BÜTÜNLEŞEREK YAŞAYABİLECEĞİ,
VE DOĞANIN ESTETİĞİNİ KENDİ ESTETİK DEĞERLERİNİN TEMELİNİ OLUŞTURACAĞI
BİR DÜNYA MÜMKÜNDÜR ASLINDA... 
AMA BUNUN İÇİN;

1. KAPİTALİZMİN "GÖLGESİNDEN YARARLANMADIĞI AĞACI KESTİĞİ" GERÇEĞİNİN DEĞİŞMESİ,
2."ASILOLAN DÜNYAYI DEĞİŞTİRMEKTİR" DİYEN MARKSİZMİN, "ASILOLAN DÜNYA İLE BÜTÜNLEŞEREK DÖNÜŞMEKTİR" DEMEK İSTEDİĞİNİ ANLAMAMIZ GEREK...

ÇÜNKÜ TÜM İNSANLIĞIN KURTULUŞU DOĞAYA DÖNMEKTİR... DOĞAYA DÖNMEK ASLINDA İNSANIN KENDİNE DÖNMESİDİR. DOĞADA HER ŞEYİ BULUR İNSAN, DOLAYISI İLE KENDİSİNİ DE BULUR..
KENDİNİ BULAN İNSAN ANLAMLI BÜTÜNÜN SADECE BİR PARÇASI OLDUĞUNU ALGILAR VE SORUN BİTER...

İNSAN DOĞANIN BİR PARÇASIDIR... BÜTÜNÜN PARÇALARI BİRBİRİNİ TAMAMLAR, BİRBİRİNE HÜKMETMEZ... BÜTÜNÜN BİR PARÇASI DİĞERİNE HÜKMETTİĞİ AN BÜTÜNÜN, BÜTÜN OLMAKTAN ÇIKTIĞI ANDIR.

ACILARIN SONA ERMESİNİN BİRİCİK YOLU, İNSANOĞLUNUN TEK VE EGEMEN OLMAYI TERK ETTİĞİ ANDIR..

AKIL BU DEĞİLDİR... AKIL BÜTÜNÜ TAMAMLAYAN EN İŞLEVSEL PARÇADIR.. DOLAYISI İLE PROBLEMATİĞE İLİŞKİN NE VARSA HEPSİ BUDUR...

AKIL BİR GÖLDEN, BİR DAĞDAN, BİR NEHİRDEN DAHA ÖNEMLİ VE GÜZEL DEĞİLDİR... AKILLI OLMAK, PARÇADAN AYRILMAYI VE HÜKMETMEYİ HAKLI ÇIKARMAYA YETERLİ DEĞİLDİR.

AKILLI OLMAK ACI VE MUTSUZLUK GETİRMEK HİÇ DEĞİLDİR.

KURTULUŞ DOĞADADIR...
DOĞANIN İŞLEVSEL BİR PARÇASI OLMAKTADIR..

ADALET VE AHLAK İSE DOĞANIN KENDİ İÇİNDEDİR...
AMA BU ASLA "GÜÇLÜLERİN AHLAKI VE ADALETİ" DEĞİLDİR... İNSANOĞLUNUN TEK YANILSAMASI DA İŞTE TAM BURADADIR..

BÜTÜNÜN AKILLI BİR PARÇASI OLAN/OLMASI GEREKEN İNSANOĞLUNUN ÇÖZMESİ GEREKEN PARADOKS DA SADECE BUDUR.

Doğa ve İnsan Üzerine 3

KURTULUŞ DOĞADIR, 
KURTULUŞ BÜTÜNÜN ANLAMLI BİR PARÇASI OLABİLMEKTİR.

İnsanoğlunun doğayı bozmadan, doğa ile bütünleşerek yaşayabileceği,
ve doğanın estetiğini kendi estetik değerlerinin temelini oluşturacağı
bir dünya mümkündür aslında.
Ama bunun için;

1. Kapitalizmin "gölgesinden yararlanmadığı ağacı kestiği" gerçeğinin değişmesi ya da kapitalizmin yok olması,

2."Aslolan dünyayı değiştirmektir" diyen Materyalizmin "Aslolan dünya ile bütünleşerek dönüşmektir" demek istediği şeklinde anlaşılması ya da yeniden yorumlanması gerek.

Çünkü tüm insanlığın kurtuluşu doğaya dönmektir.
Doğaya dönmek aslında insanın kendine dönmesidir.
Doğada her şeyi bulur insan, dolayısı ile kendisini de bulur. Kendisini bulan insan anlam kazanır, çünkü bütünün bir parçası olduğunu algılar ve sorun biter.
İnsan doğanın bir parçasıdır. Bütünün parçaları birbirini tamamlar, birbirine hükmetmez. Bütünün bir parçası diğerine hükmettiği an bütünün, bütün olmaktan çıktığı andır.

Acıların sona ermesinin biricik yolu, insanoğlunun tek ve egemen olmaktan vazgeçecek kadar geliştiği andır.
Akıl şimdiki insanda var olan değildir. Akıl aslında bütünü tamamlayan en işlevsel parça olabilmek becerisidir. Dolayısı ile yaşadığımız tüm sorunsallara ilişkin ne varsa aklın egemen olmak için kullanımından kaynaklanmaktadır.
İnsan aklının bütünün anlamlı bir parçası olmaya yönlendirilmesi ile bütün dertler sona erebilecektir. Lakin o gün geldiğinde doğanın durumu ne olacaktır ve nasıl olacaktır orası meçhuldür.

Akıl bir gölden, bir dağdan, bir nehirden daha önemli ve güzel değildir.
Akıllı olmak, parçadan ayrılmayı ve hükmetmeyi haklı çıkarmaya asla yeterli değildir. Ve gerekli de değildir.
Akıllı olmak bütünden yani doğadan ayrılıp ona hükmederek acı ve mutsuzluk doğurmak değildir.
İnsanın kurtuluşu doğadadır.
Doğanın işlevsel bir parçası olmaktadır.

Adalet ve ahlak ise doğanın kendi içindedir.
Ama bu adalet asla "güçlülerin ahlakı ve adaleti" değildir. İnsanoğlunun tek yanılsaması da işte tam buradadır. Doğanın adaletinde vahşiliğin ve güçlü olanın kazandığı temeli üzerine var olduğunu sanıyor olmasındadır. Oysa öyle değildir. Bütünün akıllı bir parçası olan/olması gereken insanoğlunun çözmesi gereken tek önemli paradoks da sadece budur.