Erdemlilik Terketmek Değil, Kalabilmektir

Terk etmek erdemlilik falan değildir.

Çoğu zaman kaçıştır. Kimi zamanda çaresizliğin dışa vurumudur.
Kimi zamansa daha iyi koşullarda yaşama isteği ve tercihidir.
Tekrar ve daha güçlü dönmek üzerek terk etmeler toplumsal bir amacı içermiyorsa, başlı başına kişisel oportünist bir tutum ve davranış anlamı taşır.
Belki bir koşulla erdemliliktir terk etmek; Terk ettiğin yer, terk edilen yerden daha iyi ve daha güzel olsa dahi ya da terk ettiğin yerde, terk edeceğin yerden daha fazla olanaklara ve yaşam düzeyine sahip bulunuyor olsan dahi yine de terk etmeyi göze alıyor ve terk ediyorsan bunun bir anlamı ve gereği olmalıdır.

İşte bu anlam ve gerekliliktir erdemliliği oluşturan.
Ülkemizde özellikle son yıllarda mevcut yönetimin ve onun izinden yürüyen çoğu kamu kurumunun çalışanlarına yaşattığı haksız olumsuzluklar çoğu kişi için bir kaçış ve terk edişi de beraberinde getirmiştir. Tabi kaçış ve terk ediş olanakları varsa.
Bazı kişiler içinse yaşamış oldukları olumsuzluklar göz önüne alınsa dahi "terk ediş mağduriyeti" asla söz konusu değildir. Bu olsa, olsa terk edişin suçluluğunu bastırma duygu ve düşüncesinin bir ifadesi olsa gerektir. Çünkü söz konusu bu kişiler "göçe zorlanmaktan" daha çok göç etmeyi uygun bulmanın, diğer bir söylemle daha iyi koşullara yelken açmanın örneğini oluşturmaktadırlar.
Bunun bir suç ya da kötü bir davranış olduğunu söylemek mümkün değil elbette. Ama daha iyi koşullar için terk etmeyi, "terk etmek zorunda kalmak" şeklinde ifade ediyor olmak hiç de şık bir davranış değil doğrusu. Hele hele bu tür gidişleri "terk etme erdemliliği" olarak sunmak ise karşındakileri enayi yerine koymak değilse nedir?
Velhasıl terk etmek kolaydır. Zor olan ne pahasına olursa olsun kalmaktır.
Terk etmemektir asıl erdemlilik...
Yanında olduklarını, yanında olanları, yaşadığın coğrafyayı terk etmemek, hele hele terk edeceğin daha iyi koşullar olsa dahi terk etmemektir erdemlilik... 
Baskılar, ötekileştirmeler, dışlamalar, hak ihlalleri ve daha nice gayri insani tutum ve davranışlara karşın yılışmadan, eğilmeden kalabilmektir erdemlerin en büyüğü...